Familie de Ligne


 
HomeHome  CalendarCalendar  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  

Share | 
 

 Inco, Linda en Laila naar Edam.

Go down 
Go to page : 1, 2  Next
AuthorMessage
Jonkvrouwlinda

avatar

Posts : 244
Woonplaats : Leiden
Beschrijving :
Humeur : beroerd

PostSubject: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Fri Apr 09, 2010 4:42 pm

In diepe gedachten reed Linda op Harlequin, vandaag zouden zij, Inco en Laila naar Edam gaan. Het kasteel van Raboude en Pippa en hun zoon Eduard. Ze lachte vrolijk en keek even om naar Inco en Laila en spoorde daarna Harlequin aan tot een volle galop. Ze moest even heerlijk met hem razen. Alles wat de afgelopen dagen gebeurd was ging door haar hoofd. Met gemengde gevoelens reed ze over de zanderige paden. De doop die zo fantastisch begon met de komst van hun vader en zijn vrienden helemaal uit het verre Savoie, haar vaderland die ze nog nooit gezien had. Het plotselinge vertrek van Moustache en het verdriet dat, dat met zich mee bracht. De reden waarom ze naar Edam zouden komen, de wens van moustache dat Raboude en Pippa op hen zou passen. Maar ook de dood van heer Tristan na hun doop, lag nog vers in haar geheugen. Wat ze wel wat traumatisch had gevonden. Haar hoofdwond was al wat genezen. Het verband was niet meer nodig, maar je zag nog een lelijke plek. En dan de pleister op de wonde, haar grote liefde vroeg haar ten huwelijk! Gelukkiger kon ze niet zijn. Ze keek even achterom, Vosje had geen moeite om mee te komen op haar korte pootjes. Vrolijk blaffend rende ze met Harlequin mee. Voor haar zag ze het kasteel op doemen. Het zag er prachtig uit. Eindelijk berijkte ze het kasteel. Ze hield Harlequin wat in. Ze was wat gespannen, zou Marcus buiten lopen? Ze keek goed om zich heen. Marcus had ze altijd wat griezelig gevonden. Maar ze zag hem niet. Ze steeg af, aaide vosje over haar bol en wachte tot Inco en Laila bij haar kwamen.
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 2:12 am

Als een zoutzak zat Laila in een gebogen op Bandiet. Diep verscholen tussen zijn weelderige lange manen.

Ze snoof zijn geur en streelde zijn pels terwijl ze voor sukkelden in een stapje. Haar blik stond op oneindig en een eind verderop reed haar lieve zus. Ze zag hoe ze haar paard aanspoorde in een daverende galop maar Laila haar benen weigeren dienst. De denkt aan Noireaud, de vader van haar vlekjes boef. En.. haar eigen vader die op dit moment weer op zijn rug zou zitten. Zonder rusten terug naar Frankrijk. Met een gezicht vertrokken van pijn richt ze zich op. Het incident voor de kerk, na de beruchte doop is haar niet echt goed gevallen.

Het paard dat haar omver stootte kneusde enkele van haar ribben en haar hoofd bonkte nog altijd van de pijn. Het meisje dat ze bij haar gevonden hadden had het alles niet overleefd. En later had Laila gehoord dat ook de Hochmeister het leven achter zich had gelaten om verder te trekken. Ze kon het nog altijd niet bevatten. Wat er gebeurde en wat er gebeurd was. Wat ze enkel wist was dat ze grote dankbaarheid koesterde voor de graaf en gravin die haar vader in vertrouwen had genomen.

Ze schaamde zich, tijdens het incident voor de kathedraal dacht ze niet na. Ze was egoïstisch geweest. Wat had er wel niet allemaal met haar kunnen gebeuren. Die vent was minstens 3 koppen groter geweest dan zij. Wanneer een onbekende held haar leven niet had gered, dan was ze er misschien wel helemaal niet meer geweest. Ze had helemaal niet na gedacht wie ze achter zou laten als ze het meisje zou redden en de dood vond. En haar zus, ze had niet op haar zus gepast. Ze was haar uit het oog verloren.

Alsof ze al niet krom genoeg zat zakte Laila nog iets dieper in elkaar om zich vervolgend met een kreetje van pijn weer op te richten. Dat ze al op het paard gekomen was vond ze een wonder. Verder genazen haar wonden, enkel haar hart bleef dodelijk gekwetst achter leren corset kloppen.

Ze keek omlaag naar het donker leren corset, haar nieuwe witte blouse en de prachtige blauwe rok. Haar kleren van de doop, die ze met zo veel liefde keek op keer even had aangepast. Zo trots was ze geweest. Haar witte blouse zal onder het vuil en er liep over haar rug een lange, brede, donker rode streep. Ook langs haar hals zat deze vlek. De rok was gescheurd en zou enkel nog gebruikt kunnen worden voor hard werk op haar veldje of als het dames kleed voor een plezier vrouwe. Beide kleding stukken had Laila in een houten kist gestopt welke ze veilig weg had geborgen.

Het leren corsetje had ze nu weer aan, zo zou ze nooit vergeten welke risico's ze had gelopen die dag, en wat er gebeurd was. Nooit zou ze dat meisje vergeten en haar moeder en nooit de dood van de Hochmeister.

Bandiet briest en stampt en Laila ontwaakt uit haar overpeinzingen.


Wat is er nu kereltje? Gaat het je niet snel genoeg? fluistert ze het paard liefkozend toe.

Als antwoord gooit deze zijn hoofd omhoog en schud zijn manen. Glimlachend slaat Laila het gade en de pijn negerende zet ze hem aan tot een klein drafje want in de verte zag ze haar zus staan en doemde het immense kasteel op. Met de grootste kracht inspanning hield ze hem in en toen greep ze een pluk manen vast. Ze liet de teugels vieren en zorgde dat ze geen kracht hoefde te zetten op haar ribben door haar knieen stevig tegen het zadel te drukken en zich zo omhoog te zetten. Bandiet stiet een heftig gebrul uit en stormt op Harlequin af. Hij hangt erg aan het diertje dat Linda gered had maar voor Vosje was deze beer nogal angstig. En lachend ziet ze hoe hij opzij springt wanneer ook deze hem blaffend komt begroeten.


Zus, wil je me helpen? vraagt ze met een vertrokken gezicht terwijl Bandiet staat te trappelen

Het op en af stappen gaat nog niet zo soepel en hij staat vreselijk te springen.
Back to top Go down
View user profile
Eduard Noël de Ligne

avatar

Posts : 317
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 5:21 am

Eduard kijkt naar de afdruk van de zojuist weg geworpen verlovingsring die langzaam verdwijnt.
Zie link voor achtergrond
Na een tijdje springt hij van de grote kei en loopt richting het buitenverblijf van zijn hond Marcus.
Hij heeft van zijn moeder vernomen de aanwezigen die in het kasteel verblijven met 2 wordt uitgebreid.
Heel veel van de achtergrond weet hij niet. Sinds zijn terugkeer uit Engeland (OOC.. maakt het rp wat logischer, vandaar de sprong) heeft hij nog niet veel gelegenheid gehad met hen te praten.
Uitgeput is hij de avond ervoor aangekomen en in een onrustige slaap gezonken.

Hij is nog niet in het gezichtsveld van de grote hond of hij komt al met een vrolijk geblaf op hem afrennen.
Met zijn armen om de nek van het legt hij zijn kin op de kop als hij tegen hem opstaat met zijn voorpoten tegen zijn borstkas.
Na zo'n lange tijd weg te zijn geweest zal hij graag weer eens het bekende terrein rondom het kasteel willen verkennen.
Met de bomen gevuld met beginnende bloesems is het een aanblik die in schoonheid niet snel zal worden overtroffen.
Hoewel schoonheid het laatste is wat hem intrigeert op dit moment laat het zijn blik wel even vangen.
Met enkele zonnestralen die door het beginnende bladerdak doorschijnen in zijn gezicht wrijft hij Marcus even over zijn kop en gaat door zijn knieën.
Zijn boventuniek wappert losjes langs zijn lichaam. Hij zet zijn handen op de mossige ondergrond en spant zijn dijbeen spieren aan en verzameld voldoende kracht om ervandoor te schieten.

De woede die hij in zijn lichaam heeft opgespaard is een geweldige drijfveer om zijn uithoudingsvermogen op de proef te stellen. Met vlugge passen verlaat hij het wandelpad en schiet langs de bomen.
Hij negeert de steken in zijn zijde die als een smeekbede van zijn lichaam zijn om rustiger aan te doen. Enkele takken zwiepen langs zijn gezicht waarvan eentje een striemende rode streep op zijn wang achter laat.
De gecombineerde pijnscheuten motiveren hem slechts de grenzen van zijn fysieke inspanning verder op te zoeken en versneld zijn passen. Hij reguleert zijn ademhaling en vliegt dieper en dieper het bos in.
Als hij bij een beekje zijn droge mond van vocht voorziet komt de vermoeidheid als een mokerslag.
Met zijn handen maakt hij een kommetje en werpt het frisse water over zijn lange haren die door de wind alle kanten op gericht staan. Hij strijkt ze glad en trekt zijn boventuniek uit en knoopt hem om zijn middel.

Als een walnootboom voor zijn ogen opdoemt dwalen zijn gedachten even naar Gilraen. De beleving van de vermoeidheid verdwijnt als sneeuw voor de zon. Hij slaakt een luide kreet en zend hem het bos in. Enkele vogels vliegen verschrikt weg.
Marcus kijkt met een schuin hoofd naar hem op en richt zijn oren recht omhoog. Zonder er echt naar te kijken sprint hij door de beek en loopt met een omweg terug richting het kasteel. Als een cape wappert zijn tuniek achter zijn rug. Behendig omzeilt hij alle obstakels die op de weg voor hem liggen. Uiteindelijk komt hij aan de buitenzijde van de toegangspoort tot stilstand en valt uitgeput langs de weg neer.
Zelfs Marcus lijkt bij te moeten komen van de inspanning en gaat naast hem in het gras liggen. hij legt zijn kop op Eduards bovenbeen.
Ineens schiet de kop van Marcus recht overeind en hij gaat waaks aan zijn zijde zitten. Eduard reageert er niet op en blijft languit in het gras liggen.
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 5:35 am

Laila wacht nog altijd op de hulp van haar zuster die zo te zien te druk is met haar hondje en Harlequin. Plots staat Bandiet strak gespannen, zijn oren gespitst en zijn neusgaten gesperd. Wat hij hoorde had Laila ook gehoord.

Een kreet, of meer een soort.. brul deed een groep vogels opschrikken vanuit de boom toppen van het bos dat naast de oprijlaan verder weg liep dan het oog liet zien. Tussen de bomen was niets te zien dan de mist op de plekken waar de prille ochtend zon nog niet gekomen was.

De koude rillingen liepen omlaag langs de rug van Laila en Bandiet nam haar nervositeit over. Hij begon te dribbelen en gooide met zijn hoofd. Haar hakken streng in zijn flanken drukkend maande ze hem tot kalmte maar zijn oren en ogen verlieten de bomen niet.


Hoorde je dat? Dat klonk precies als een beest.. of iemand met pijn..

Bezorgd kijkt ze naar de bos rand en terwijl Bandiet zijn voorbenen de lucht in gooit sterft ook de echo van de kreet weg. De vogels zijn weer neer gestreken en de mist hangt nog altijd tussen de bomen.

Houd eens op jij! Vlegel. Spreekt ze het paard streng toe, dat zich overgeeft en met al zijn spieren gespannen, naar de bosrand blijft kijken.
Back to top Go down
View user profile
Raboude
Pater Familias
Pater Familias
avatar

Posts : 498
Humeur : Eeuwig gebrom

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 6:20 am

Een druppel inkt vocht tegen haar absorberen door het perkament. Bijna lukte het de druppel, bijna was er de ontsnapping naar een stuk onbevlekt perkament, maar toen kwam de genadeslag... Zacht blies Raboude de inkt van zijn brief droog. Het sierlijke wapenschild van de Burggraaf werd zichtbaar bovenaan. Dan hield hij een rode kaars over het perkament, en liet rustig enkele druppen kaarsvet vallen onder hetgene hij net geschreven had. Hij nam zijn zegelring, en drukte ferm zijn wapenschild in het kaarsvet. Daarna volgde de zegelring van de Congregatie. De Burggraaf was in zijn nopjes, net had hij vernomen dat de zussen hun uitnodiging aanvaard hadden. Hij rolde zijn perkament zorgvuldig op, en liep naar beneden, naar de grote zaal. Daar stond de Roomse bode vertrekkensklaar. Hij gaf hem het perkament, en zei "Per la Sua Eminenza Monsignore Tully, ditelo che questo è il rapporto che sta aspettando. Vi auguro un buon viaggio, e mi raccomando, state prudenti sulle strade per i briganti.*" Dan drukte de Burggraaf hem nog enkele dukaten in zijn handen opdat de bode vrij comfortabele kamers zou kunnen betalen in de herbergen onderweg naar Rome, en hij wenste hem nog een goede reis. De man knikte vriendelijk, sinds Raboude Apostolisch Ambassadeur was moest hij regelmatig brieven bezorgen tussen Rome en Edam, maar het betaalde goed, en de geestelijken in Rome waren meestal heel vriendelijk, net als de Burggraaf en zijn vrouw, die konden er ook wel mee door. Alleen jammer dat de wegen meer en meer onveilig werden. Toen de bode eenmaal vertrokken was, stapte Raboude naar de uitkijktoren, en hij beklom de trappen om te kijken wanneer hun gasten zouden aankomen. Hij was wat stijf, had weer te lang aan het werk geweest de avond ervoor, dus de klim viel niet zo mee. Meer bewegen, meer bewegen klonk als een refrein in zijn hoofd bij elke stap. Hij mopperde wat. Alsof meer bewegen de vele gedachten in zijn hoofd zou kunnen bezig houden. Buiten adem kwam hij boven. Hopelijk kwamen ze nu net niet aan de poort, want snel de trap aflopen zat er niet echt in...

Hij keek uit over het landschap dat hij ondertussen zo goed kende. De bossen, de velden, de Zuiderzee in de verte en de dorpen Edam en Purmerend... Hij glimlachte toen een lentezonnestraal zijn gezicht streelde. Plots voelde hij Beer tegen zijn wang aanschurken, die was blijkbaar ook aan het genieten van het uitzicht. Hij gaf hem een broodkruimel uit zijn zak, en haalde diep adem. Dan maakte zijn hart een sprongetje. Aha, een stofwolk! Dat moesten paarden zijn! De vermoeidheid van daarnet vergeten, liep hij, zo soepel als een schrijver met een buikje dat kan, de trappen af, en ging op zoek naar Pippa.


*Voor Zijne Eminentie Monsigneur Tully, zeg hem dat dit het rapport is dat hij verwacht. Ik wens u een goede reis en ik bid u, wees voorzichtig voor de rovers op de wegen.

_________________
Back to top Go down
View user profile
Jonkvrouwlinda

avatar

Posts : 244
Woonplaats : Leiden
Beschrijving :
Humeur : beroerd

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 8:48 am

Linda klopte op de hals van Harlequin, ze bond hem even vast om vosje tot bedaren te brengen. Vosje vond het leuk om Bandiet te plagen, maar dat kwam nu niet zo goed uit. Vosje was een zwervertje die op een dag zomaar met haar mee liep en sinds dien niet meer van haar zijde week. Ze grinnikte wat bij die gedachte, blijkbaar had ze een ongekende aantrekkings kracht tot zwervers. Ze had haar Vosje genoemd omdat ze bijna net een vosje was. Korte pootjes vlassige staart en een zacht geelrode vacht.



Toen ze Vosje wat kalmer had gekregen, wilde ze haar zus te hulp gaan. Op dat moment kwam er een luide oerkreet van uit het bos. Het geluid draagde tot ver in de omtrek. Ze zag enkele vogels opvliegen vanuit de boomtoppen. Ze dacht dat het een een of ander dier was en schonk er niet te veel aandacht aan. Bandiet echter vond het minder aangenaam. Ze pakte hem bij de teugels en hielp hem samen met Laila tot kalmte. Ze keek de laan af of ze Inco al zag aankomen. Maar er was niets te bekennen. Hij zal wel weer eens afgedwaald zijn met zijn gedachten. Ze haalde haar schouders op hij zal zo wel komen. Langs zij Bandiet met de teugels nog in de handen, rijkte ze Laila haar schouder, zodat ze haar gewicht op haar kon laten rusten en zo gemakkelijker af kon stijgen. Net op dat moment schiet Vosje er vandoor. Verrast door het plotselinge gedrag, laat ze Laila nog even zitten. En kijkt om waar Vosje zo snel op af moet. Haar ogen werden groot, daar zat Marcus! In lichte paniek, liet ze Bandiet los. Ze wist niet hoe snel ze bij Harlequin moest komen. Ze maakte Harlequin los en klom zo vlug mogelijk op zijn rug. Hier zat ze veilig, dacht ze. Ze lachte. Vanaf de rug van Harlequin, zag ze nu ook Eduard in het gras liggen.

Hé Ed! Pas je op? Straks heeft Vos jou en Marcus te pakken!

Natuurlijk was Vos geen partij voor hen bijde en doet ze geen vlieg kwaad, ze zou ze alleen maar vriendelijk begroeten. Maar Eduard kende haar hondje nog niet, dus hij wist ook niet hoe groot ze zou zijn. En Eduard een beetje plagen alsof er een grote hond aan kwam lopen, kon ze niet laten liggen.
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 9:09 am

Eindelijk kwam Linda op haar af nadat ze klaar was met haar hondje en ze wilde net haar arm over Linda haar schouder heen leggen toen ze ineens een soort van sprong van schrik maakte en weer weg liep waardoor Laila haast haar evenwicht verloor.

Ze hijst haar eigen terug in het zadel en dit net op tijd. Vosje schiet er als een pijl uit een boog vandoor en het zwervertje stuift tussen de varens door het bos in. Linda klimt in een soort paniek aanval op Harlequin en begint ineens te lachen.

Verontwaardigd kijkt Laila haar aan.


He zeg?! Ga je me nu nog eens helpen of hoe zit het?

Ze is nauwelijks uitgesproken of Bandiet maakt een soort rare bokkensprong omdat hij schrok van de voortrazende en luid keffend Vos hondje. Driftig dribbelt hij er vandoor en land met een grote sprong achter een boomstam.

Whoooo Diet! Hou op zenuwpees!

Laila krijgt het niet voor elkaar om de totaal panische hengst tot stilte te manen en ineens ziet ze een stukje verderop een jonge man in het gras liggen die ze in een vlaag herkent als de zoon van vrouwe Pippa en heer Raboude zonder shirt... Veel tijd krijgt Laila niet om haar ogen uit te kijken.

Het hondje blijft blaffen en ook de grote hond van Eduard komt in beweging maar gek genoeg lijkt Bandiet alleen aangespoord te worden door het gekef van het voort rennende vosje.

Schokkend en steigerend blijft het ros staan en hij springt van schrik wat opzij. Een paar meter verderop ziet ze hoe de jongen zich opricht. Vergeefs probeert ze het paard te stoppen maar deze stuift recht op het heerschap af. De leidsels hangen los en Laila slaat haar armen voor haar gezicht als de takken haar in haar gezicht striemen. Bandiet neemt een sprong en komt achter de jongen, een paar bomen verder, tot stilstand. Zonder Laila.

Met een, gelukkig niet zo harde klap valt ze op de grond half over de jonge heer heen. Even voelt ze hoe haar ribben protesteren maar door alle adrenaline voelt ze de pijn niet. Suf opent ze haar ogen en krabbelt van het heerschap af.


Ehm.. goedemorgen beantwoord ze zijn vragende blik opgewekt.
Pardon voor de.. Ze probeert ze juiste woorden te vinden en glimlacht dan
Aanvaring.

Ze heeft een blos van inspanning en spanning op haar gezicht staan
Back to top Go down
View user profile
Eduard Noël de Ligne

avatar

Posts : 317
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 10:05 am

In een sluimertoestand zijn zijn gedachten gericht op de zenuwslopende tocht die hij heeft gemaakt toen hij op Arkel om de hand van Anne ging vragen.
Met een gespeelde strengheid hadden haar ouders hun zegen gegeven.
Hierna had hij te maken gekregen met een ontgoochelde Anne die alle geheimzinnigheid maar moeilijk kon plaatsen.
Hij voelt een traan over zijn wang biggelen als hij denkt aan Anne. Haar ravenzwarte haren, de onwillige pluk haar die een eigen wil leek te hebben en er altijd voor koos om voor haar oog te springen.

Hij hoort op de achtergrond wat rumoer, maar hij heeft geen zin om het mentale plaatje van Anne haar gezicht te verliezen.
Met haar helderblauwe ogen voor zijn geestesoog opent hij uiteindelijk zijn ogen en kikt richting de weg waar hij de tweeling en hun paarden in zijn oog krijgt. Naaste zich ziet hij een klein hondje die aandachtig door Marcus wordt besnuffeld.
Hij richt zich half op uit het gras en probeert tegen het zonlicht in zijn ogen de gebeurtenissen te volgen die zich in een rap tempo lijken op te volgen.
Het paard van de vrouwe Laila lijkt een sterke eigen wil te hebben en stuitert alle kanten op en komt zijn kant op.
Als het vlak naast hem loopt ziet hij het een sprong maken en wordt de jongedame uit het zadel gelicht.
Voor hij haar echt kan opvangen wordt ze half tegen hem aan gelanceerd wat op zijn minst een gekneusde rib bezorgd.
Zijn gezicht vertrekt iets van de stekende pijn, maar kijkt bovenal met bezorgdheid of ze niets heeft.

Als ze zich wat opricht kan hij met een gerust hart vaststellen dat ook haar schade lijkt mee te vallen.
Met een vragende blik kijkt hij haar aan en voelt zich nog wat overdondert.
Ehm.. goedemorgen
Pardon voor de..
Aanvaring.


Eduard wrijft even over zijn ribbenkast en realiseert zich dat hij op het punt staat de dames zonder tuniek aan te spreken. Vlug haalt hij hem los van zijn middel en trekt het over zijn hoofd.

Uhmmm Goedemorgen Laila..
Ik hoop dat dit je normale manier van begroeten is... ik denk niet dat ik je dan heel vaak wil zien hoor..

Hij kijkt met een glimlach van Laila naar Linda, veert op zijn benen en reikt zijn hand naar Laila om haar te helpen opstaan.
Als de zus van Inco's verloofde verwacht ik dat hij het afstappen van een paard wel heeft bij gebracht.
Met een lach laat hij even geen plaats voor de pijn in zijn gebroken hart en kijkt op naar Linda.
Over Inco gesproken, waar heb je hem gelaten? Of is hij niet meegekomen?
Back to top Go down
View user profile
Pippa de Ligne
Burggravin
Burggravin
avatar

Posts : 1452
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 12:47 pm

Voldaan kijkt Pippa rond in haar keuken. Alles blinkt haar tegemoet, toen ze hoorde dat Linda en Laila onderweg waren, is ze meteen met poetsen begonnen, ze wil ze graag verwelkomen met een schone keuken. Nu in haar mannenhuishouden de vrouwen de overhand krijgen verheugd ze zich om samen met hen aan de keukentafel te zitten met een grote pot thee en een hoop pret.
Haar blik blijft tijdens het rondgaan hangen op een koperen ketel waar ze nog een plek op ziet, nu de zon er op schijnt. Met een glimlach pakt ze de ketel en het koperpoets om het zo glimmend te maken dat ze zichzelf er in kan zien.

_________________
Back to top Go down
View user profile
Raboude
Pater Familias
Pater Familias
avatar

Posts : 498
Humeur : Eeuwig gebrom

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 1:06 pm

Als Raboude weer op het gelijkvloers is, moet hij even nadenken waar Pippa zou kunnen zijn. Hm, niet in haar salon... Niet in haar kamer... Niet in de bibliotheek... Keuken! Oh, misschien wel wat lekkers aan het klaarmaken... Met gezwinde pas liep hij naar de keuken, maar zijn neus vertelde hem dat hij niet op eten moest hopen. Nou ja, dat was natuurlijk ook geen vereiste. Hij keek de keuken binnen. Hé... Was dat hun keuken? Alles blonk kraakschoon... Hm, hier moest hij niet snel binnenkomen, met zo'n steriele keuken zou hij het binnen de kortste keren om zeep helpen! Dan zag hij Pippa tevreden naar een koperen ketel kijken, en hij blies een zoen om haar aandacht te trekken.

De dames en Inco zijn in aantocht, en ik denk dat Eduard hen tegemoet gegaan is, want die zit ook niet op zijn kamer. Zullen wij aan de poort gaan wachten?

_________________
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sat Apr 10, 2010 2:51 pm

Uhmmm Goedemorgen Laila..
Ik hoop dat dit je normale manier van begroeten is... ik denk niet dat ik je dan heel vaak wil zien hoor..

Als de zus van Inco's verloofde verwacht ik dat hij het afstappen van een paard wel heeft bij gebracht.


Oh wel, ik kan U verzekeren dat mijn rij kunsten ver boven de jouwe uit zullen stijgen.
Laila kan het niet helpen te grinniken.

Nu voelt ze toch dat haar lichaam haar de val niet in dank afneemt en met een verbeten gezicht slaat ze haar armen om haar middel. Vlug trekt ze haar gezicht uit de plooi en ze loopt met enige moeite terug naar Bandiet die nu volkomen stil staat en loom voor zich uit kijkt. Hij oren slap opzij hangend en zijn oogleden half gesloten. Zelfs ziet ze hoe hij zijn hoefje in de slaapstand heeft staan. Ze kan niet geloven dat ditzelfde dier zojuist dol panisch over een mens heen is gesprongen, bang voor een hondje niet groter dan zijn hoofd!

Ze trekt het dier aan zijn leidsels en hij spitst zijn oren om haar te begroeten. Nors bromt Laila wat tegen het dier en verschrikt ziet ze dat haar complete rok onder het stof zit. Zuchtend draait ze zich naar zijn zadel en probeert zich er weer op te hijsen. In lopen had ze nu niet zo heel veel zin, haar ribben deden pijn en haar hoofd bonkte.




Zeg linda Zegt ze tussen al haar inspanningen door.
Die uit de kluiten gewassen otter was toch zeker niet dat woeste beertje waar je bang voor was? Die Marcus?

Met de grootst mogelijke kracht inspanningen trekt ze zich op aan het zadel en halverwege blijft ze even hangen. Bandiet kijkt verdwaasd om en dribbelt wat.

Who diet, even wachten.
Met een rooie kop gaat Laila omhoog zitten. Triomfantelijk kijkt ze op het stel neer.


Nou nu zou ik wel een kopje thee lusten.
Zegt ze vrolijk, alsof er niets aan de hand is.
Back to top Go down
View user profile
Jonkvrouwlinda

avatar

Posts : 244
Woonplaats : Leiden
Beschrijving :
Humeur : beroerd

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sun Apr 11, 2010 11:07 am

Met argusogen bekijkt ze wat Marcus gaat doen, maar die lijkt het drukker met Vosje te hebben. Laila roept haar wat toe maar ze, heeft haar aandacht op Marcus en komt niet helemaal door. Plots schiet Bandiet ervan door, maar voor ze kan reageren ziet ze hem een sprong maken en haar zus van hem af gleiden. Als ze haar ziet vallen doet ze haar ogen dicht, dat moet pijn doen. Als ze haar ogen open ziet ze dat de landing allerzins hard geweest moet zijn. Ze ziet haar zuster boven op Ed liggen. Ze kan een lach niet onderdrukken. Tuurlijk Laila weer, denkt ze. ALs dan Ed Laila staande helpt hoort hij haar wat toe roepen over Inco.

Inco, hmm goede vraag Ed. Voor ik Harlequin de sporen gaf was hij daar nog. Denk dat hij dus ergens verderop, op de laan rond... zwerft.

Laila stapt ondertussen terug op Bandiet en ziet haar verbeten gezicht van de pijn.

Laila, gaat het wel? Je ziet wat bleekjes.

Laila neemt geen acht op haar bezorgdheid en veranderd van onderwerp door over een uit de kluiten gewassen otter te spreken. Even begrijpt ze niet waar ze het over heeft. Dan kijkt ze verschrikt, Marcus!

Ed, we het moeten toch eens over die... -ze wacht even en gebruikt de woorden van Laila- uit de kluiten gewassen otter van je hebben. Nu ik hier vaak rond zal lopen, zullen Marcus en ik vriendjes moeten worden. Of.. je moet hem uit mijn buurt houden. Zeg het maar.

Ze kijkt naar Eduard met een ondeugende blik en wacht zijn reactie af.
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sun Apr 11, 2010 11:27 am

Laila, gaat het wel? Je ziet wat bleekjes.

Afwezig knikt Laila wat.

Ja gaat prima hoor, heb gewoon een beetje last van mijn ribben, dat is alles.

Ze veinst een glimlach en luistert geduldig naar Linda en Eduard. Wacht tot ze naar binnen zullen gaan.

Ed, we het moeten toch eens over die...
uit de kluiten gewassen otter van je hebben. Nu ik hier vaak rond zal lopen, zullen Marcus en ik vriendjes moeten worden. Of.. je moet hem uit mijn buurt houden. Zeg het maar.



Laila kan het niet helpen te lachen ook zij werpt een veelzeggende blik op Eduard.
Back to top Go down
View user profile
Pippa de Ligne
Burggravin
Burggravin
avatar

Posts : 1452
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Sun Apr 11, 2010 11:52 am

Terwijl ze geconcentreerd aan het poetsen is hoort ze de haar zo bekende voetstappen op de tegels van de hal, haar richting uitkomen. Stug blijft ze op de koperen ketel wrijven als ze de deur open hoort gaan, de ketel glimt al zo dat ze haar echtgenoot in het koper ziet staan. Tevreden glimlacht ze terwijl ze hem in de spiegeling ziet staan en haar een zoen ziet toe blazen.

De dames en Inco zijn in aantocht, en ik denk dat Eduard hen tegemoet gegaan is, want die zit ook niet op zijn kamer. Zullen wij aan de poort gaan wachten?

Met een gelukkige lach draait ze zich naar hem om, hij kan altijd een beetje ontdaan zijn als hij heeft lopen zoeken naar Eduard en haar. Pippa staat op en met vier grote steppen springt ze hem om zijn hals om hem een enthousiaste knuffel te geven.


Ik ga mee om ze welkom te heten. De rust zal hier voorlopig wel voorbij zijn. Je krijgt een vrouwenhuishouding, giechelende meisjes door de gangen, volle badkamers, ben je daar wel op voorbereid?

Diep in haar hart voelt ze met hem mee, hij is zo zijn rust gewend, ze neemt zich voor om daar toch iets voor te verzinnen. Het zou toch vervelend zijn als hij niet rustig kan werken aan zijn kaarten.
Nog even geeft ze hem een tedere zoen voordat ze haar arm door de zijne om samen naar de voordeur te gaan.

_________________
Back to top Go down
View user profile
Eduard Noël de Ligne

avatar

Posts : 317
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Mon Apr 12, 2010 2:01 am

Met zijn gedachten niet helemaal in het hier en nu kijkt Eduard naar de dames en laat alles over zich heen komen.
Ergens voelt hij zich wat bezwaard dat hij niet zijn gewoonlijke enthousiasme heeft.
Als er wat meer tijd verstreken is zal dit vast wel weer terug keren.

Meer als een glimlachje kan Eduard niet opbrengen als reactie op Linda haar woorden met betrekking tot Marcus.
Hij kijkt haar met een serieuze blik aan in de ogen.

Wees gerust, Ik zal Marcus zoveel mogelijk uit je buurt houden.
Zijn gevoel is dubbel. Hij heeft bij zijn moeder al tijden gezeurd om een zusje, nu krijgt hij er min of meer twee en voelt hij zich emotioneel zo zwaar beladen dat hij het liefste op zichzelf is.
Hij zal er een weg in moeten vinden en kijkt met een flauw lachje. Hij tikt met zijn hand tegen zijn bovenbeen waarop Marcus stopt met zijn bezigheden en aan zijn zijde gaat zitten.
De hond is goed getraind en heeft geen woorden nodig om te luisteren.

Zijn gedachten voelen aan als een mokerslag, hij wil aan de ene kant gastvrij zijn en de dames hartelijk verwelkomen. Aan de andere kant vlucht hij het liefst de stilte van het bos in.
Hij kiest voor de eerste optie en schud de gedachten van zich los en recht zijn schouders.

Nou dames laten we mijn vader zijn rust maar eens gaan verstoren.
Back to top Go down
View user profile
Jonkvrouwlinda

avatar

Posts : 244
Woonplaats : Leiden
Beschrijving :
Humeur : beroerd

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Mon Apr 12, 2010 8:54 am

Haar ondeugende blik veranderd al snel in bezorgde blik. Eduard is veranderd, anders dan ze van hem gewent is.. Zijn anders altijd lachende ogen, hebben nu een afwezige blik. Het schamele glimlachje om haar grapje, is veel zeggend. Zijn antwoord nog meer. Ze vraagt zich af wat hij heeft. Dit is zeker niet de altijd vrolijke Ed hoe ze hem kent. Straks maar eens gaan vragen wat hem zo bedroeft maakt. Waneer Eduard aanstalten maakt om eindelijk zijn ouders eens te begroeten, wendt ze harlequin in eenkorte bocht de andere kant op. En draait zich dan half om richting Laila en Ed.

Nou kom op dan, het leven is te kort om te rusten. Daar hebben we straks alle tijd voor. Zal ik je vader wel eens vertellen, rust hoort verstoord te worden behalve als men het eeuwig doet!
Back to top Go down
View user profile
Raboude
Pater Familias
Pater Familias
avatar

Posts : 498
Humeur : Eeuwig gebrom

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Mon Apr 12, 2010 3:22 pm


Ik ga mee om ze welkom te heten. De rust zal hier voorlopig wel voorbij zijn. Je krijgt een vrouwenhuishouding, giechelende meisjes door de gangen, volle badkamers, ben je daar wel op voorbereid?


Licht onzeker kijkt Raboude zijn echtgenote aan. Vrouwenhuishouding, giechelende meisjes, volle badkamers? Nee, dat moest ze zeggen om hem te plagen... Dat kon niet anders! Of... Toch? Ja, Pippa deed iets langer dan hij over de badkamer... Maar dat was het dan toch? De twijfel stond op zijn gezicht te lezen, maar de Burggraaf trok een dappere grijns, en zei:

Ja hoor, absoluut!

En hij gaf Pippa een arm om naar de poort te lopen. Daar aangekomen, zagen ze niets, was het heel stil op de weg. Ze zouden toch niet verdwaald zijn, zo vlakbij?

_________________
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Tue Apr 13, 2010 9:55 am

Linda draait Harlequin om en ze kijkt haar vragend aan. Laila glimlacht naar haar.

Nou kom op dan, het leven is te kort om te rusten. Daar hebben we straks alle tijd voor. Zal ik je vader wel eens vertellen, rust hoort verstoord te worden behalve als men het eeuwig doet!

Laila grinnikt om de woorden van haar zus en ze kijkt opzij naar Eduard, dan klopt ze op de kont van Bandiet.

Hop hop? Vragend kijkt ze Eduard aan
Back to top Go down
View user profile
Eduard Noël de Ligne

avatar

Posts : 317
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Tue Apr 13, 2010 1:01 pm

Nou kom op dan, het leven is te kort om te rusten. Daar hebben we straks alle tijd voor. Zal ik je vader wel eens vertellen, rust hoort verstoord te worden behalve als men het eeuwig doet!
Eduard kijkt naar Linda en grijnst... hij geniet van het vooruitzicht wat leven in het kasteel te hebben..
Al denkt hij dat hij nog enige tijd nodig zal hebben om er ook echt van te genieten.

Hop hop?
Hij kijkt even verbaasd naar Laila..hop hop denkt hij bij zichzelf...

Hop hop!... laten we gaan.. mijn moeder zal vast willen tuttebellen in de salon...
Met een kort lachje wrijft hij Marcus over zijn kop en loopt op hoog tempo richting de kasteelpoort. Hij zal de paarden wel niet voor willen blijven, maar hij wil ook niet lang na de dames aankomen...
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Tue Apr 13, 2010 1:19 pm

Lachend ziet Laila hoe hij vooruit loopt, hij had het aanbod niet begrepen dacht ze bij zichzelf.

Hop hop!... laten we gaan.. mijn moeder zal vast willen tuttebellen in de salon...

Laila haar lach vergaat snel als de woorden op haar inwerken... tuttebellen??

He! Wacht eens even! Tuttebellen?!

Met een frons spoort ze Bandiet wat aan en deze stapt met zware passen door de varens heen. Met wat druk van haar kuiten drijft ze hem voorwaarts. De rand van het bos was daar en de stenen muur doemde weer op met de houten poort.
Nog altijd hield ze Bandiet in, het leek haar weinig verstandig om hem er nogmaals van door te laten gaan.
Back to top Go down
View user profile
Jonkvrouwlinda

avatar

Posts : 244
Woonplaats : Leiden
Beschrijving :
Humeur : beroerd

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Tue Apr 13, 2010 2:27 pm

Ha eindelijk heb ik die mooie lach van Eduard te pakken, het zal dan wel wat mee vallen denkt ze. Even kijkt ze de laan af, maar ze ziet Inco nog steeds niet. Wat zou die toch aan het doen zijn? Ze haalt haar schouders op en geeft Harlequin de sporen waarop ze hem op een sukkeldrafje naast Eduard laat lopen.

Zeg Ed, waarom ga je niet bij Laila achterop? Ze kan wel wat extra steun gebruiken nu, haar ribben zijn nog niet genezen na het vreselijke voorval na onze doop. En nu ze daarnet weer een val gemaakt heeft..
Back to top Go down
View user profile
Eduard Noël de Ligne

avatar

Posts : 317
Woonplaats : Rotterdam

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Wed Apr 14, 2010 1:36 am

Zeg Ed, waarom ga je niet bij Laila achterop? Ze kan wel wat extra steun gebruiken nu, haar ribben zijn nog niet genezen na het vreselijke voorval na onze doop. En nu ze daarnet weer een val gemaakt heeft..
Eduard kijkt op naar Linda en realiseert zich dat hij het hop hop voorval niet goed heeft begrepen.
Ze had vast bedoeld om bij haar op het paard te komen zitten.
Hij wijst naar de opdoemende kasteelmuur...
Nog een paar passen Lin en we zijn er al...

Rustig pakt hij de teugels van het paard van Laila en laat het dier aan zijn hand snuffelen. Hij heeft altijd al goed met de dieren om kunnen gaan, het lijkt nu al niet anders te zijn.
Als ze iets verder zijn gelopen kijkt hij of hij zijn ouders toevallig al ziet staan.
Zijn vaders werkkamer heeft een goed uitzicht op de toegangsweg. Als hij niet opgenomen is door een of andere nieuwe kaart zal hij hen al hebben kunnen zien aankomen.
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Wed Apr 14, 2010 3:48 am

Met een kreun neemt Laila de leidsels wat korter en Bandiet dribbelt vrolijk verder. Zachtjes moppert ze dat hij eens wat langzamer moet gaan.

Zeg Ed, waarom ga je niet bij Laila achterop? Ze kan wel wat extra steun gebruiken nu, haar ribben zijn nog niet genezen na het vreselijke voorval na onze doop. En nu ze daarnet weer een val gemaakt heeft..

Verbaasd kijkt Laila op naar Linda.

Nog een paar passen Lin en we zijn er al...

Haar zucht van opluchting moet duidelijk te horen zijn geweest wanneer Eduard de leidsels over neemt en ze laat ze los om met haar handen op het zadel te steunen. Een glimlach speelt om haar lippen wanneer Bandiet vrolijk zijn neus in de handen van Eduard drukt. Waarschijnlijk opzoek naar een sappig appeltje. Ze is blij dat Bandiet goed reageert, hij was altijd erg duidelijk over hoe hij over iemand dacht. Ze kijkt vooruit en laat zich mee nemen terug naar de poort.
Back to top Go down
View user profile
Raboude
Pater Familias
Pater Familias
avatar

Posts : 498
Humeur : Eeuwig gebrom

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Thu Apr 15, 2010 3:34 am

Ongeduldig dat het zo lang duurde, begon Raboude te mopperen. Hij begon te ijsberen en te zuchten. Hij had ze toch zien aankomen? Die stofwolk was toch echt? Straks zou Pippa denken dat hij haar voor de gek hield... Hij stapte tot over het bruggetje over de slotgracht en terug, en elke halve minuut keek hij achterom of hij nog niets kon zien. Toen er dan toch beweging kwam aan het einde van het pad, klaarde zijn gezicht op, en de donderwolken verdwenen als bij toverslag.

Ze zijn er!

Riep hij naar zijn echtgenote, dan hij liep naar haar toe, nam haar hand vast, en kwam de gasten tegemoet gelopen.

Welkom in Edam!

Declameerde hij trots toen Linda en Laila dicht genoeg gekomen waren.

_________________
Back to top Go down
View user profile
Laila

avatar

Posts : 144
Woonplaats : Leiden

PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   Thu Apr 15, 2010 5:47 am

Laila ziet met een glimlach toe hoe Heer Raboude en Vrouwe Pippa voor de poort komen te staan en ze gaat wat meer recht op zitten.

Welkom in Edam!

Wanneer ze voor de poort stilhouden glimlacht ze warm naar de twee maar blijft wel wat beduusd.

Geweldig, dank U voor de uitnodiging en het onthaal!
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Inco, Linda en Laila naar Edam.   

Back to top Go down
 
Inco, Linda en Laila naar Edam.
Back to top 
Page 1 of 2Go to page : 1, 2  Next
 Similar topics
-
» Junior and Laila need homes

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Familie de Ligne :: Domeinen van Raboude en Pippa :: Kasteel van Edam :: Gelijkvloers :: Inkomhal - Acceuil-
Jump to: